- خیابان شریعتی، پایین تر از پل رومی، پلاک 1758، ساختمان ققنوس
- شعبه سایه: خیابان ولیعصر، روبروی پارک ملت، برج سایه، طبقه 6، واحد 6

شهر شیراز مهد ادب، فرهنگ و هنر ایرانزمین دارای تاریخی غنی و پربار است که به دلیل داشتن بناهای تاریخی متعدد و باغهای زیبا، همواره بهعنوان یکی از محبوبترین مراکز گردشگری در ایران شناخته میشود. شاعران زیادی در توصیف شهر شیراز و زیباییهای آن، شعر سرودهاند. حافظ و سعدی که هر دو زاده همین شهر هستند بیشترین نظم و نثر را درباره شیراز خلق کردهاند که خواندن آنها خالی از لطف نیست.
این شهر زیبا یکی از نخستین شهرهای ایران بود که شبکه گازرسانی در سراسر آن احداث و بهرهبرداری شد. همچنین اولین شرکت واحد اتوبوسرانی، متعلق به شهر شیراز است. بزرگترین مرکز نمایشگاهی جنوب کشور نیز در شیراز واقع شده است. علاوه بر این¬ها، دومین فرودگاه بینالمللی ایران بعد از تهران، فرودگاه شیراز است. این شهر بخش اعظم شهرت خود را مدیون مجاورتش به پرسپولیس، آرامگاه حافظ و سعدی، نقش رستم و مقبره کوروش است. در این متن قصد داریم در مورد تاریخچه این شهر توضیح مختصری داده سپس جاذبههای توریستی و اماکن دیدنی آن را توصیف کنیم. با ما همراه باشید.
سرفصل های عنوان شده در این مقاله عبارت اند از:
• تاریخچه شهر شیراز
• درباره شیراز و جاذبههای آن
[ps2id id=’1′ target=”/]
در کاوش باستان شناسان در سال 1314 کتیبه ایلامی در تخت جمشید یافت شد که در آن به کلمه تیزاریس و یا شیرازیس اشاره شده بود که به نظر جمع کثیری از مورخان، نام قدیم شیراز بوده است. به گفته باستان شناسان در زمان سلسله پیشدادیان شهر شیراز توسط فرزند تهمورس که «شیراز» نام داشته تأسیس شد که مصادف با سال 1 هجری است. نامهای شیراز از ابتدای تاریخ شیرازیس یا سیرازیس، فارس و شیراز بودهاند. ریشه نام این شهر از دو بخش «شر» به معنای خوب و «راز» به معنای زر گرفته شده است. القاب این شهر سومین حرم اهلبیت در ایران، شهر باغ، گل و بلبل، دیار عاشقان، شهر بهارنارنجها، شهر عشق، شهر راز، شهر شعر و ادب پارسی و غیره است که هریک به دلیلی برای آن انتخاب شدهاند. به گفته کتب تاریخی شهر شیراز هیچگاه از اولیا خالی نبوده است و به همین علت لقب برج اولیا را به آن دادهاند.
این شهر در دوران حکومت آلبویه، اتابکان فارس، آل اینجو، آل مظفر و زندیان پایتخت ایران بوده است. در قرن ۴ و ۵ هجری قمری سلسلهی آلبویه در این شهر مساجد، قصرها و کتابخانههای بسیاری ساختند و حصاری در آن بنا نمودند. شیراز در هنگام حملهی مغولان، در امان ماند زیرا حکمرانان محلی با پرداخت مالیات به مغولان آنها را متقاعد به عدم تخریب و قتلعام کردند. لقب «دارالعلم» در قرن ۱۳ میلادی به دلیل رونق علم، فرهنگ و هنر، به این شهر داده شد چنانکه در توصیف شهر شیراز نمیتوان از اشاره به نام مشاهیری مانند سعدی، حافظ، روزبهان، خواجوی کرمانی، قطبالدین شیرازی و ملاصدرا غافل شد.
در دوره زندیه، کریمخان به ساخت بناهای مشهور بازار وکیل، مسجد وکیل، حمام وکیل، آبانبارهای وکیل، ارگ کریمخانی، ساختمان کلاهفرنگی (موزه پارس)، ساختمان دیوانخانه، تکیه هفت، بازسازی مزار شاعران و بزرگان شیراز، رساندن آب رکنآباد به شیراز و پدید آوردن باغهای سرسبز همت گمارد و شهر بهارنارنجها را به اوج شکوفایی خود در تاریخ رساند. در دوره پهلوی نیز چندین بیمارستان چون بیمارستان مهم نمازی، کارخانه و دانشگاه شیراز و پالایشگاه نفت احداث شد.
[sc name=”Highlight” text=”شهر شیراز به علت مجاورتش به پرسپولیس و وجود آرامگاههای حافظ و سعدی و همچنین بناهای تاریخی مانند نقش رستم و مقبره کوروش یکی از جاذبههای توریستی مهم ایران به شمار می رود.” ]
پیشنهاد می کنیم مقاله مربوط به زندگی نامه سعدی را نیز حتما مطالعه نمایید.
[ps2id id=’2′ target=”/]