- خیابان شریعتی، پایین تر از پل رومی، پلاک 1758، ساختمان ققنوس
- شعبه سایه: خیابان ولیعصر، روبروی پارک ملت، برج سایه، طبقه 6، واحد 6

اولین ورود با ویزای شینگن به نخستین باری گفته میشود که شما با داشتن ویزای معتبر شینگن از مرز هوایی، زمینی یا دریایی یکی از ۲۹ کشور عضو این حوزه عبور میکنید و اطلاعات ورودتان در سامانه مرزی اروپا ثبت میشود.
اگر به دنبال پاسخ کوتاه و دقیق این سوال هستید که آیا حتما باید از همان کشور صادرکننده ویزا وارد اروپا شوید، جواب این است: «در حالت ایدهآل بله، اما از نظر قانونی هیچ اجبار مطلقی وجود ندارد. شما میتوانید از مرز کشور دیگری نیز وارد حوزه شینگن شوید، به شرطی که مقصد اصلی سفر و بیشترین شبهای اقامتتان همچنان در کشور صادرکننده ویزا باشد و مدارک آن را هنگام کنترل گذرنامه به افسر مرزی نشان دهید.»
در ادامه این راهنما، تمام جزئیات حقوقی و تجربی اولین ورود به منطقه شینگن، ماجرای پروازهای دارای توقف، تفاوت ویزای یکبار ورود و چندبار ورود، سامانه جدید ثبت مرزی اروپا و مدارکی را که باید در فرودگاه همراه داشته باشید، به زبان ساده و کاربردی بررسی میکنیم.
یکی از رایجترین سوءتفاهمها میان مسافران ایرانی این است که تصور میکنند اگر ویزای خود را از سفارت فرانسه یا ایتالیا گرفتهاند، حق ندارند پای خود را از طریق فرودگاه آلمان یا هلند به خاک اروپا بگذارند. برای درک درست این موضوع، باید میان «قانون درخواست ویزا» و «قانون عبور از مرز» تفاوت قائل شویم.
بر اساس ماده ۵ آییننامه ویزای شینگن، شما موظف هستید درخواست ویزای خود را به سفارت کشوری ارائه دهید که مقصد اصلی سفر شماست؛ یعنی کشوری که بیشترین تعداد شبهای اقامتتان در آنجا سپری میشود یا هدف اصلی سفر، مانند شرکت در یک همایش تجاری یا دیدار خانواده، در آن کشور قرار دارد. تنها زمانی که مدت اقامت شما در دو یا چند کشور دقیقا برابر باشد، کشور اولِ ورود معیار انتخاب سفارت خواهد بود.
اما پس از آنکه ویزای یکپارچه شینگن در گذرنامه شما ثبت شد، این ویزا برای عبور از مرز خارجی تمام کشورهای عضو معتبر است. بنابراین افسر مرزی در فرودگاه آمستردام یا مونیخ به صرف اینکه ویزای شما صادره از سفارت اسپانیاست، مانع ورودتان نمیشود. آنچه برای او اهمیت دارد، منطقی بودن مسیر سفر و صداقت شما نسبت به برنامهای است که در زمان اخذ ویزا به سفارت اعلام کردهاید.
بسیاری از خطاهای مسافران از اشتباه گرفتن این سه مفهوم ساده ناشی میشود. فرض کنید قصد دارید یک سفر ده روزه به اروپا داشته باشید؛ شش شب در رم و میلان میمانید و چهار شب در وین. در این سناریو، ایتالیا «مقصد اصلی» شماست و باید ویزا را از سفارت ایتالیا بگیرید؛ پس ایتالیا «کشور صادرکننده ویزا» نیز هست. حال اگر بلیط هواپیما به مقصد وین ارزانتر باشد و سفر خود را از اتریش شروع کنید و سپس با قطار یا پرواز داخلی به ایتالیا بروید، اتریش «اولین کشور ورود» شما محسوب میشود. این چیدمان کاملا قانونی است، زیرا همچنان بیشترین بخش سفر شما در ایتالیا میگذرد.
اگر قصد دارید اولین ورود با ویزای شینگن را از کشوری غیر از صادرکننده ویزا انجام دهید، وجود یکی از سه شرط زیر خیال شما را در مرز راحت میکند:
در ادبیات کنسولی اروپا، اصطلاحی به نام «ویزا شاپینگ» وجود دارد که سفارتها و پلیس مرزی نسبت به آن بسیار حساس هستند. ویزا شاپینگ زمانی رخ میدهد که متقاضی به دلیل شلوغی وقت سفارت یا سختگیری کشور مقصد اصلی خود، سراغ سفارت کشور دیگری میرود، مدارک صوری هتل و برنامه سفر ارائه میدهد و پس از دریافت ویزا، تمام رزروها را لغو کرده و مستقیم به کشور دلخواه خود سفر میکند.
برای مثال، تصور کنید فردی میخواهد دو هفته در آلمان نزد دوستانش بماند، اما چون وقت سفارت آلمان دیر است، از سفارت فرانسه ویزای توریستی میگیرد، هتلهای پاریس را کنسل میکند و با بلیط مستقیم تهران به فرانکفورت پرواز میکند. در چن