چرا فلورانس ارزش سفر دارد؟
فلورانس شهری تاریخی در قلب توسکانی است و بیشتر جاذبه‌های مهم آن در مرکز شهر قرار گرفته‌اند؛ به همین دلیل می‌توانید بخش زیادی از دیدنی‌های آن را در یک سفر چندروزه ببینید.
فلورانس (Florence) که ایتالیایی‌ها آن را فیرنتسه (Firenze) می‌نامند، زادگاه رنسانس است. مرکز تاریخی شهر در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد و هنوز بخش زیادی از بافت قدیمی خود را حفظ کرده است. همین موضوع باعث شده هنگام قدم‌زدن در خیابان‌های فلورانس، بناها و میدان‌های تاریخی فقط بخشی از یک موزه نباشند و زندگی روزمره مردم را هم در کنار خود داشته باشند.
خاندان مدیچی نقش مهمی در شکوفایی فرهنگی شهر داشتند و از هنرمندانی مانند لئوناردو داوینچی، میکل‌آنجلو و بوتیچلی حمایت کردند. ردپای این دوره را هنوز می‌توان در موزه‌ها، کلیساها، کاخ‌ها و میدان‌های فلورانس دید.
یکی از مزیت‌های مهم فلورانس، جمع‌وجور بودن مرکز تاریخی شهر است. بسیاری از جاذبه‌های اصلی فاصله زیادی از یکدیگر ندارند و با چند دقیقه پیاده‌روی می‌توانید از یک بنای تاریخی به موزه یا میدان دیگری برسید. خیابان‌های سنگ‌فرش، ساختمان‌های رنسانسی، سقف‌های سفالی و کوچه‌های قدیمی هم در طول مسیر، خودشان بخشی از جذابیت شهر هستند.
مهم‌ترین جاهای دیدنی فلورانس
جاذبه‌های اصلی فلورانس بیشتر به معماری رنسانسی، آثار هنری مشهور، بناهای تاریخی و نقاطی با چشم‌انداز زیبا از شهر مربوط می‌شوند.
مجموعه دومو؛ نماد مشهور فلورانس
کلیسای جامع سانتا ماریا دل فیوره (Santa Maria del Fiore) یا همان دومو (Duomo)، یکی از شناخته‌شده‌ترین بناهای فلورانس است. گنبد بزرگ آجری آن از بسیاری از نقاط شهر دیده می‌شود و نمای کلیسا با سنگ مرمر سفید، سبز و صورتی پوشیده شده است.
مجموعه دومو فقط به خود کلیسا محدود نمی‌شود و چند بخش مهم دارد.
گنبد برونلسکی (Brunelleschi’s Dome): صعود از ۴۶۳ پله تا بالای گنبد، یکی از تجربه‌های جذاب سفر به فلورانس است. فیلیپو برونلسکی این گنبد را با ساختاری نوآورانه طراحی کرد و نتیجه کار او به یکی از مهم‌ترین شاهکارهای معماری رنسانس تبدیل شد. هنگام بالا رفتن از مسیر باریک میان دو پوسته گنبد، نقاشی‌های عظیم واساری را می‌بینید و در پایان به سکویی می‌رسید که نمایی گسترده از شهر و تپه‌های توسکانی دارد.
برج ناقوس جوتو (Giotto’s Bell Tower): این برج ۴۱۴ پله دارد و یک مزیت مهم نسبت به گنبد دارد؛ از بالای آن می‌توانید خود دومو و گنبد معروفش را در قاب عکس داشته باشید. نمای مرمری و طراحی گوتیک برج هم ارزش دیدن دارد.
تعمیدگاه سن‌جیووانی (Baptistery of St. John): این بنای هشت‌ضلعی از کلیسای جامع قدیمی‌تر است و سقف آن با موزاییک‌های چشمگیر به سبک بیزانسی پوشیده شده است. درهای برنزی اثر لورنزو گیبرتی هم شهرت زیادی دارند. درهای اصلی امروزه در موزه دومو نگهداری می‌شوند.
موزه اپرا دل دومو (Opera del Duomo Museum): در این موزه، آثار اصلی مربوط به مجموعه دومو نگهداری می‌شوند. درهای برنزی گیبرتی، مجسمه چوبی مریم مجدلیه اثر دوناتلو و پیتای ناتمام میکل‌آنجلو از مهم‌ترین آثار آن هستند. موزه همچنین اطلاعات جالبی درباره ساخت گنبد برونلسکی ارائه می‌دهد.
نکته کاربردی: برای بازدید از مجموعه دومو، بهتر است بلیت را از قبل رزرو کنید؛ مخصوصا در فصل‌های شلوغ. برای صعود به گنبد هم انتخاب ساعت اهمیت دارد. صبح زود معمولا هوا خنک‌تر است و در ساعات نزدیک غروب، نور منظره شهر بسیار زیبا می‌شود.
گالری آکادمیا؛ محل نگهداری مجسمه داوود
مجسمه داوود (David) اثر میکل‌آنجلو یکی از مشهورترین آثار هنری جهان و یکی از نمادهای فلورانس است. این مجسمه از یک قطعه سنگ مرمر ساخته شده و میکل‌آنجلو آن را در جوانی خلق کرد.
گالری آکادمیا (Galleria dell’Accademia) بیش از هر چیز به‌خاطر همین مجسمه معروف است. داوود در تالاری اختصاصی قرار گرفته و بازدیدکنندگان معمولا بخش زیادی از زمان خود را مقابل آن می‌گذرانند.
مجسمه‌های ناتمام «زندانیان» یا «بردگان» هم در همین موزه قرار دارند. این آثار ناتمام، پیکره‌هایی را نشان می‌دهند که انگار هنوز در حال بیرون آمدن از سنگ هستند و برای شناخت شیوه کار میکل‌آنجلو ارزش زیادی دارند.
آکادمیا در کنار مجسمه‌های میکل‌آنجلو، مجموعه‌ای از نقاشی‌های رنسانسی، محراب‌های تاریخی و سازهای قدیمی موسیقی را هم به نمایش می‌گذارد.
نکته رزرو: در روزهای شلوغ، بلیت آکادمیا خیلی زود تمام می‌شود. رزرو از سایت رسمی یا فروشنده معتبر خیال شما را از بابت ورود راحت‌تر می‌کند. صبح زود و اواخر بعدازظهر هم معمولا زمان‌های آرام‌تری برای بازدید هستند.
گالری اوفیتزی؛ یکی از مهم‌ترین موزه‌های هنر رنسانس
گالری اوفیتزی (Uffizi Gallery) یکی از مشهورترین موزه‌های فلورانس و از مهم‌ترین مجموعه‌های هنر رنسانس ایتالیاست. این ساختمان در ابتدا برای دفاتر اداری خاندان مدیچی ساخته شد و بعدها به موزه تبدیل شد.
در اوفیتزی می‌توانید آثار هنرمندان بزرگی را ببینید، از جمله:
- تولد ونوس و بهار اثر ساندرو بوتیچلی
- بشارت اثر لئوناردو داوینچی
- دونی تندو اثر میکل‌آنجلو
- مدوزا و باکوس اثر کاراواجو
- آثاری از تیتیان، رافائل، جوتو و چیمابوئه
راهروهای موزه با مجسمه‌های تاریخی و آثار هنری پر شده‌اند و پنجره‌های آن هم چشم‌انداز زیبایی به رود آرنو، پونته‌وکیو و بخش‌هایی از شهر دارند.
نکته کاربردی: برای بازدید از اوفیتزی بهتر است چند هفته زودتر بلیت بگیرید. موزه بزرگ است و دیدن بخش‌های مهم آن معمولا دست‌کم دو ساعت زمان می‌برد. اگر نمی‌خواهید خیلی در شلوغی باشید، اواخر بعدازظهر می‌تواند انتخاب مناسب‌تری باشد.
پل پونته‌وکیو؛ مشهورترین پل تاریخی فلورانس
پونته‌وکیو (Ponte Vecchio) یا پل قدیمی روی رود آرنو قرار دارد و یکی از شناخته‌شده‌ترین نمادهای فلورانس است. ساختار فعلی پل به قرون وسطی برمی‌گردد و از معدود پل‌های تاریخی شهر است که از جنگ جهانی دوم جان سالم به‌در برد.
مغازه‌های جواهرفروشی در دو طرف پل قرار گرفته‌اند. در گذشته، قصاب‌ها در این مغازه‌ها فعالیت می‌کردند، اما در دوره مدیچی، جواهرفروش‌ها جای آنها را گرفتند.
پل با سه طاق سنگی و مغازه‌هایی که روی بدنه آن ساخته شده‌اند، ظاهر متفاوتی دارد. هنگام غروب، نور روی رود آرنو می‌افتد و فضای اطراف پل حال‌وهوای خاصی پیدا می‌کند.
نکته عکاسی: برای دیدن نمای کامل پونته‌وکیو، به پل سانتا ترینیتا بروید. شب‌ها هم بعد از بسته‌شدن مغازه‌ها، کرکره‌های چوبی ظاهر متفاوتی به پل می‌دهند.
میدان میکل‌آنجلو؛ یکی از بهترین چشم‌اندازهای فلورانس
میدان میکل‌آنجلو (Piazzale Michelangelo) روی تپه‌ای در جنوب رود آرنو قرار دارد و یکی از بهترین نقاط برای تماشای نمای کلی شهر است.
از این میدان می‌توانید گنبد دومو، برج ناقوس جوتو، برج کاخ وکیو، پونته‌وکیو و محله اولترارنو را در یک قاب ببینید. در دوردست هم تپه‌های توسکانی دیده می‌شوند.
غروب محبوب‌ترین زمان بازدید از این میدان است و به همین دلیل در این ساعت معمولا گردشگران و مردم محلی زیادی در آن جمع می‌شوند.
کمی بالاتر از میدان، کلیسای سن‌مینیاتو آل مونته (San Miniato al Monte) قرار دارد. نمای مرمری و فضای آرام این کلیسا، آن را به جای خوبی برای ادامه گشت‌وگذار تبدیل کرده است.
دسترسی: می‌توانید از پل آل گراتزیه حدود ۲۰ دقیقه در مسیر سربالایی پیاده‌روی کنید یا با اتوبوس‌های شماره ۱۲ و ۱۳ به میدان برسید. باغ رز (Giardino delle Rose) هم در همین مسیر قرار دارد و برای کمی استراحت مناسب است.
کاخ وکیو؛ کاخ تاریخی قلب فلورانس
کاخ وکیو (Palazzo Vecchio) با برج بلند و ظاهر قلعه‌مانندش در میدان دلا سینیوریا قرار دارد و یکی از بناهای مهم تاریخی شهر است. این ساختمان از اواخر قرن سیزدهم، مرکز اصلی حکومت شهری فلورانس بوده است.
داخل کاخ، تالارهای بزرگ با نقاشی‌های دیواری و تزیینات فراوان قرار دارند. تالار پانصد نفره از معروف‌ترین بخش‌های ساختمان است و سقف و دیوارهای آن با آثار هنری عظیم پوشیده شده‌اند.
اتاق مطالعه فرانچسکو اول هم فضای متفاوتی دارد و با نقاشی‌های نمادین و تزیینات فراوان طراحی شده است. در بخش‌هایی از کاخ، گذرگاه‌های مخفی هم وجود دارد که در گذشته برای رفت‌وآمد خصوصی خاندان مدیچی استفاده می‌شدند.
بالا رفتن از برج آرنولفو (Arnolfo Tower) هم برای کسانی که به تماشای منظره شهر علاقه دارند، جذاب است. از بالای برج می‌توانید نمایی گسترده از مرکز تاریخی فلورانس داشته باشید.
میدان دلا سینیوریا؛ موزه‌ای در فضای باز
میدان دلا سینیوریا (Piazza della Signoria) یکی از مشهورترین میدان‌های فلورانس است و قرن‌ها مرکز اتفاق‌های سیاسی و اجتماعی شهر بوده است.
امروز، بخشی از مهم‌ترین مجسمه‌های فلورانس در همین میدان و اطراف آن قرار دارند. بعضی از آثار نسخه بازسازی‌شده هستند، اما همچنان دیدن آنها در محیط اصلی شهر تجربه متفاوتی ایجاد می‌کند.
از آثار شاخص میدان می‌توان به این موارد اشاره کرد:
- فواره نپتون اثر آماناتی
- نسخه بازسازی‌شده مجسمه داوود
- لوجیا دی لنزی (Loggia dei Lanzi)
- پرسئوس و سر مدوزا اثر چلینی
- ربودن زنان سابین اثر جیامبولونیا
کافه‌ها و رستوران‌های اطراف میدان هم فرصت خوبی برای نشستن و تماشای رفت‌وآمد مردم فراهم می‌کنند.
جاذبه‌های کمترشناخته‌شده و تجربه‌های خاص در فلورانس
در کنار جاذبه‌های معروفی که تقریبا همه گردشگران سراغشان می‌روند، فلورانس چند موزه، کلیسا و بنای تاریخی کمترشناخته‌شده هم دارد که معمولا فضای آرام‌تری دارند.
موزه ملی بارجلو؛ گنجینه مجسمه‌های رنسانس
موزه ملی بارجلو (Bargello) برای علاقه‌مندان به مجسمه‌سازی یکی از دیدنی‌ترین موزه‌های فلورانس است. این ساختمان در گذشته کاربری‌های مختلفی از جمله زندان داشته و امروز مجموعه ارزشمندی از مجسمه‌های رنسانسی را در خود جای داده است.
داوود برنزی اثر دوناتلو، باکوس و بروتوس اثر میکل‌آنجلو و آثار هنرمندانی مانند جیامبولونیا و چلینی از مهم‌ترین آثار موزه هستند.
خود ساختمان هم دیدنی است. حیاط قرون‌وسطایی، راه‌پله بیرونی و فضای قدیمی آن هنوز حال‌وهوای تاریخی بنا را حفظ کرده‌اند.
کلیسای سانتا کروچه؛ محل آرامگاه چهره‌های مشهور
کلیسای سانتا کروچه (Basilica di Santa Croce) یکی از مهم‌ترین کلیساهای تاریخی فلورانس است و آرامگاه چند چهره مهم تاریخ ایتالیا را در خود جای داده است.
میکل‌آنجلو، ماکیاولی، گالیله و روسینی در این کلیسا دفن شده‌اند و برای افرادی مانند دانته و لئوناردو داوینچی نیز یادبودهایی در نظر گرفته شده است.
نقاشی‌های دیواری جوتو در کلیسا، بخش دیگری از جذابیت آن هستند. در کنار کلیسا، مدرسه چرم (Scuola del Cuoio) هم فعالیت دارد و محصولات چرمی با روش‌های سنتی فلورانس تولید می‌کند.
کاخ پیتی و گالری پالاتین؛ شکوه دوران مدیچی
کاخ پیتی (Pitti Palace) در محله اولترارنو قرار گرفته و زمانی محل زندگی خاندان مدیچی بوده است.
در گالری پالاتین، آثاری از رافائل، تیتیان، روبنس و کاراواجو را می‌بینید. تابلوها در بخش‌هایی از گالری به‌صورت فشرده روی دیوارها نصب شده‌اند و فضای داخلی کاخ را بسیار متفاوت کرده‌اند.
آپارتمان‌های سلطنتی نیز وسایل قدیمی، سقف‌های نقاشی‌شده و تزیینات تاریخی دارند.
در کنار کاخ، باغ‌های بوبولی (Boboli Gardens) قرار دارند. پرچین‌های منظم، فواره‌ها، مجسمه‌های کلاسیک و مسیرهای سنگی، این باغ را به یکی از دیدنی‌ترین فضاهای سبز فلورانس تبدیل کرده‌اند.
کلیساهای مدیچی؛ یکی از شاهکارهای میکل‌آنجلو
کلیساهای مدیچی (Medici Chapels) در کنار کلیسای سن‌لورنزو قرار گرفته‌اند و دو فضای متفاوت را در خود جای داده‌اند.
نمازخانه شاهزادگان (Chapel of Princes) با ساختار هشت‌ضلعی و استفاده گسترده از سنگ‌های نیمه‌قیمتی، بسیار باشکوه و چشمگیر است.
نمازخانه جدید (New Sacristy) فضای آرام‌تری دارد و طراحی آن به میکل‌آنجلو نسبت داده می‌شود. مجسمه‌های «روز»، «شب»، «سپیده‌دم» و «غروب» روی آرامگاه اعضای خاندان مدیچی قرار گرفته‌اند و از مهم‌ترین آثار این مجموعه هستند.
گوشه‌های مخفی و جاذبه‌های متفاوت فلورانس
اگر کمی از مسیرهای معمول گردشگری فاصله بگیرید، به مکان‌هایی می‌رسید که معمولا شلوغی جاذبه‌های معروف را ندارند و وجه دیگری از فلورانس را نشان می‌دهند.
کلیسای سانتا ماریا نوولا؛ جاذبه‌ای نزدیک ایستگاه قطار
کلیسای سانتا ماریا نوولا (Basilica di Santa Maria Novella) درست روبه‌روی ایستگاه اصلی قطار فلورانس قرار دارد، اما بسیاری از مسافران بدون بازدید از آن به سمت مرکز شهر می‌روند.
داخل کلیسا آثار مهمی مانند نقاشی دیواری «تثلیث» اثر مازاتچو، نقاشی‌های جیرلاندایو و صومعه‌های تاریخی قرار دارند.
در کنار کلیسا، داروخانه تاریخی سانتا ماریا نوولا (Officina Profumo-Farmaceutica di Santa Maria Novella) قرار دارد که ریشه آن به سال ۱۲۲۱ برمی‌گردد. فضای داخلی این مجموعه با دکور تاریخی، سقف‌های تزیین‌شده و محصولات عطری و بهداشتی سنتی، خودش یک جاذبه جداگانه است.
باغ‌های باردینی؛ یکی از آرام‌ترین نقاط تماشای شهر
باغ باردینی (Giardino Bardini) در دامنه تپه قرار گرفته و ترکیبی از سبک باغ ایتالیایی، باغ انگلیسی و فضاهای کشاورزی را در خود جای داده است.
اواخر فروردین و اوایل اردیبهشت، تونل ویستریا با گل‌های بنفش پوشیده می‌شود و یکی از جذاب‌ترین بخش‌های باغ را شکل می‌دهد.
حتی خارج از فصل گل‌دهی هم باغ باردینی ارزش بازدید دارد، چون از بالای آن می‌توانید منظره زیبایی از فلورانس ببینید. موزه باردینی هم در کنار باغ قرار دارد و مجموعه‌ای از مجسمه‌ها، مبلمان، سازهای قدیمی و آثار هنری را نمایش می‌دهد.
اورسان میکله؛ بنایی با گذشته‌ای متفاوت
اورسان میکله (Orsanmichele) ابتدا به‌عنوان بازار غلات ساخته شد و بعدها به کلیسا تبدیل شد. همین تغییر کاربری، این بنا را به یکی از ساختمان‌های متفاوت فلورانس تبدیل کرده است.
در طاقچه‌های بیرونی بنا، مجسمه‌هایی از هنرمندانی مانند دوناتلو، گیبرتی و وروکیو قرار گرفته‌اند. داخل کلیسا نیز آثار تاریخی متعددی دیده می‌شود.
برج اورسان میکله در بعضی روزها برای بازدید عمومی باز می‌شود و از بالای آن می‌توان نمایی متفاوت از دومو داشت.
لا اسپکولا؛ موزه‌ای متفاوت برای علاقه‌مندان به آناتومی
موزه جانورشناسی و تاریخ طبیعی لا اسپکولا (La Specola) یکی از متفاوت‌ترین موزه‌های فلورانس است.
این موزه از قرن هجدهم فعالیت می‌کند و مجموعه‌ای از نمونه‌های جانوری، از جمله یک اسب آبی تاکسیدرمی‌شده، در آن نگهداری می‌شود.
بخش مشهورتر موزه، مدل‌های مومی آناتومی است. این مدل‌ها با جزئیات زیادی ساخته شده‌اند و ساختار اندام‌های داخلی، ماهیچه‌ها و بخش‌های مختلف بدن را نشان می‌دهند.
کتابخانه لورنتین؛ معماری متفاوت میکل‌آنجلو
کتابخانه لورنتین (Laurentian Library) در مجموعه سن‌لورنزو قرار دارد و یکی از نمونه‌های مهم معماری میکل‌آنجلو است.
پله‌های ورودی کتابخانه یکی از شناخته‌شده‌ترین بخش‌های بنا هستند و طراحی متفاوتی دارند. پس از ورود به تالار مطالعه، فضای آرامی با میزهای چوبی قدیمی و تزیینات تاریخی خواهید دید.
نسخه‌های خطی ارزشمند موجود در کتابخانه هم بخش مهمی از اهمیت این مکان را تشکیل می‌دهند.
کجا در فلورانس مثل مردم محلی غذا بخوریم؟
غذا در فلورانس فقط بخشی از سفر نیست و برای خیلی از گردشگران، امتحان‌کردن غذاهای سنتی یکی از تجربه‌های اصلی شهر محسوب می‌شود. آشپزی توسکانی معمولا بر مواد اولیه ساده، تازه و طعم‌های اصیل تکیه دارد.
غذاهای معروف فلورانس
بیستکا آلا فیورنتینا (Bistecca alla Fiorentina):
استیک معروف فلورانسی است که معمولا با گوشت گاو چیانینا تهیه و به شکل ضخیم کباب می‌شود. این غذا را معمولا ساده و با نمک و روغن زیتون سرو می‌کنند.
ریبولیتا (Ribollita):
سوپی سنتی با نان، لوبیا سفید، کلم و سبزیجات که یکی از غذاهای شناخته‌شده آشپزی توسکانی است.
پاپا آل پومودورو (Pappa al Pomodoro):
ترکیبی ساده از گوجه‌فرنگی، نان، ریحان و روغن زیتون که یکی از غذاهای کلاسیک منطقه به شمار می‌رود.
لامپردوتو (Lampredotto):
یکی از غذاهای خیابانی معروف فلورانس که با بخش چهارم معده گاو تهیه می‌شود و معمولا داخل نان سرو می‌شود.
اسکیاچاتا (Schiacciata):
نوعی نان تخت توسکانی با روغن زیتون است که به‌صورت ساده یا همراه پنیر و مواد دیگر سرو می‌شود.
ژلاتو (Gelato):
ژلاتوی تازه و دست‌ساز یکی از چیزهایی است که در سفر به فلورانس نباید از دست بدهید. معمولا ژلاتوهای باکیفیت رنگ طبیعی‌تری دارند و بیش از حد پف‌کرده یا انباشته نیستند.
غذاخوری‌ها و بازارهای معروف
Trattoria dall’Oste:
رستورانی با تمرکز بر غذاهای سنتی توسکانی و غذاهای گوشتی که در میان گردشگران و علاقه‌مندان به غذای محلی شناخته شده است.
Il Latini:
رستورانی قدیمی با فضای خانوادگی که غذاهای سنتی توسکانی را در محیطی صمیمی سرو می‌کند.
All’Antico Vinaio:
یکی از معروف‌ترین مکان‌ها برای خوردن پنینی در فلورانس است. صف آن معمولا طولانی است، اما ساندویچ‌های بزرگ و متنوعی دارد.
Mercato Centrale:
بازار مرکزی فلورانس محل خوبی برای امتحان‌کردن غذاهای مختلف است. در طبقه بالای آن می‌توانید پاستا، پیتزا، غذاهای دریایی و غذاهای محلی را امتحان کنید.
Gusta Pizza:
پیتزافروشی معروفی در نزدیکی کاخ پیتی است که پیتزا به سبک ناپلی را در تنور چوبی آماده می‌کند.
My Sugar:
ژلاتوفروشی شناخته‌شده‌ای است که طعم‌های مختلف و بعضی ترکیب‌های خلاقانه را عرضه می‌کند.
پنجره‌های شراب (Buchette del Vino):
این پنجره‌های کوچک در دیوار ساختمان‌های قدیمی، زمانی برای فروش مستقیم شراب استفاده می‌شدند. امروزه بعضی از آنها دوباره فعال شده‌اند و در زمان قدم‌زدن در شهر می‌توانید آنها را پیدا کنید.
نکات کاربردی برای سفر به فلورانس
زمان سفر، رزرو بلیت و انتخاب روش رفت‌وآمد می‌تواند روی کیفیت سفر شما تاثیر زیادی داشته باشد. با کمی برنامه‌ریزی، بازدید از جاذبه‌های اصلی فلورانس بسیار راحت‌تر می‌شود.
بهترین زمان سفر به فلورانس
فروردین و اردیبهشت و همچنین شهریور و مهر معمولا زمان‌های مناسبی برای سفر به فلورانس هستند. در این ماه‌ها هوا معتدل‌تر است و معمولا نسبت به اوج تابستان با شلوغی کم‌تری روبه‌رو می‌شوید.
خرداد تا مرداد، شهر گردشگران بیشتری دارد و هوا هم گرم‌تر است. در نتیجه، جاذبه‌های مشهور و موزه‌ها معمولا شلوغ‌تر هستند.
آبان تا اسفند خلوت‌تر است و در بعضی دوره‌ها هزینه اقامت هم کم‌تر می‌شود، اما باید انتظار روزهای کوتاه‌تر و هوای خنک‌تر و بارانی‌تر را داشته باشید.
هفته عید پاک و تعطیلات مرداد از دوره‌هایی هستند که معمولا گردشگران بیشتری در شهر حضور دارند.
رزرو جاذبه‌های فلورانس
برای جاذبه‌های محبوب، مخصوصا در فصل شلوغ، بهتر است بلیت را از قبل تهیه کنید.
حدود ۲ تا ۳ ماه زودتر:
- گالری اوفیتزی
- گالری آکادمیا
- صعود به گنبد دومو
حدود یک ماه زودتر:
- کاخ وکیو و برج آرنولفو
- کاخ پیتی
- تورهای محبوب و تجربه‌های غذایی
حدود یک تا دو هفته زودتر:
- موزه بارجلو
- کلیساهای مدیچی
- بعضی بازدیدهای ویژه
برای رزرو بلیت، ابتدا سایت رسمی هر جاذبه را بررسی کنید. در صورت تکمیل ظرفیت می‌توانید از فروشندگان معتبر استفاده کنید.
رفت‌وآمد در فلورانس
مرکز تاریخی فلورانس برای پیاده‌روی بسیار مناسب است و بیشتر جاذبه‌های اصلی در فاصله نسبتا کمی از هم قرار دارند.
خیابان‌های سنگ‌فرش و مسیرهای قدیمی باعث می‌شوند کفش راحت یکی از وسایل ضروری سفر باشد.
اتوبوس و تراموا هم برای مسیرهای دورتر استفاده می‌شوند. برای رسیدن به میدان میکل‌آنجلو می‌توانید از اتوبوس‌های شماره ۱۲ و ۱۳ استفاده کنید.
تاکسی برای بیشتر مسیرهای مرکز شهر ضروری نیست. ضمن اینکه بخش زیادی از مرکز تاریخی در محدوده ترافیکی محدود یا ZTL قرار گرفته و رفت‌وآمد خودروها در آن کنترل می‌شود.
در نهایت، پیاده‌روی بهترین راه برای دیدن کوچه‌های قدیمی، کارگاه‌های صنایع‌دستی، حیاط‌های تاریخی و بخش‌های کم‌تر توریستی شهر است.
نکات مهم رفتاری در فلورانس
- در کلیساها و بعضی اماکن مذهبی بهتر است شانه و زانو پوشیده باشد.
- زمان معمول ناهار و شام با بسیاری از برنامه‌های غذایی ایران تفاوت دارد.
- نوشیدنی‌های قهوه حاوی شیر بیشتر در ساعات صبح سفارش داده می‌شوند.
- در بعضی رستوران‌ها هزینه خدمات یا coperto در صورت‌حساب درج می‌شود.
- چند عبارت ساده ایتالیایی می‌تواند ارتباط با مردم محلی را راحت‌تر کند.
- هنگام بازدید از کلیساها و بناهای تاریخی، فضای مذهبی و قوانین محل را رعایت کنید.
- به مجسمه‌ها و آثار تاریخی دست نزنید و هنگام عکاسی هم دستورالعمل‌های محل را در نظر بگیرید.
بهترین مقصدهای یک‌روزه اطراف فلورانس
اطراف فلورانس چندین شهر تاریخی و منطقه دیدنی قرار دارد که می‌توانید بدون تغییر محل اقامت، آنها را در قالب سفر یک‌روزه ببینید.
منطقه توسکانی و کیانتی
کیانتی (Chianti) بین فلورانس و سیه‌نا قرار گرفته و با تپه‌های سبز، تاکستان‌ها و روستاهای قدیمی شناخته می‌شود.
روستاهایی مانند گِرِوه، کاستلی‌نا و رادا برای یک گشت نیم‌روزه یا یک‌روزه مناسب هستند و در مسیر می‌توانید از فضای روستایی توسکانی هم لذت ببرید.
برای رفتن به کیانتی، اجاره خودرو آزادی بیشتری به شما می‌دهد، اما تورهای گروه کوچک هم گزینه رایجی هستند.
سیه‌نا؛ شهری با حال‌وهوای قرون‌وسطایی
سیه‌نا (Siena) رقیب تاریخی فلورانس است و مرکز تاریخی آن با خیابان‌های سنگ‌فرش و میدان معروف کامپو (Piazza del Campo) شناخته می‌شود.
کلیسای جامع سیه‌نا و کتابخانه پیکولومینی هم از مهم‌ترین جاذبه‌های شهر هستند.
مسیر فلورانس تا سیه‌نا حدود یک ساعت و نیم طول می‌کشد و به همین دلیل می‌توانید یک روز کامل را برای بازدید از آن اختصاص دهید.
سن‌جیمینیانو؛ شهر برج‌های قرون‌وسطایی
سن‌جیمینیانو (San Gimignano) به‌خاطر برج‌های تاریخی‌اش شهرت دارد و گاهی به آن «منهتن قرون‌وسطی» می‌گویند.
مرکز تاریخی این شهر در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد و علاوه بر برج‌ها، کوچه‌های قدیمی، میدان‌های سنگ‌فرش و منظره زیبایی از تپه‌های توسکانی را در خود جای داده است.
می‌توانید بازدید از سن‌جیمینیانو را با سیه‌نا یا کیانتی ترکیب کنید و یک برنامه کامل‌تر برای گشت در توسکانی داشته باشید.
پیزا و لوکا؛ دو مقصد متفاوت برای یک روز
برج کج پیزا (Leaning Tower of Pisa) مشهورترین جاذبه این شهر است، اما میدان میراکولی (Piazza dei Miracoli) فقط به برج محدود نمی‌شود و کلیسای جامع، تعمیدگاه و گورستان کامپو سانتو را هم در خود جای داده است.
لوکا (Lucca) در فاصله کمی از پیزا قرار دارد و با دیوارهای تاریخی، برج‌های قدیمی و فضای آرام‌ترش شناخته می‌شود.
اگر زمان کافی داشته باشید، می‌توانید صبح را در پیزا و بعدازظهر را در لوکا بگذرانید.
فیزوله؛ مقصدی آرام در نزدیکی فلورانس
فیزوله (Fiesole) در فاصله حدود ۸ کیلومتری فلورانس قرار دارد و برای کسانی مناسب است که می‌خواهند چند ساعت از شلوغی مرکز شهر فاصله بگیرند.
آثار رومی، محوطه‌های باستانی اتروسکی و چشم‌انداز فلورانس، مهم‌ترین جاذبه‌های این شهر کوچک هستند.
برای رفتن به فیزوله می‌توانید از اتوبوس شماره ۷ استفاده کنید. مسیر حدود ۲۵ دقیقه طول می‌کشد و فیزوله برای یک گردش عصرگاهی گزینه خوبی است.